Een heel klein miezerig pietepeuterig groen glimmend beestje is bezig een mooie Amerikaanse honkbaltraditie om zeep te helpen. Op dit moment knagen de larven van de essenprachtkever hele bossen vol met white ash omver. Juist van deze Amerikaanse es zagen fabrikanten zoals Louisville Slugger al bijna een eeuw honkbalknuppels. Het type knuppels waarmee iconen zoals Hank Aaron, Roger Maris en Ted Williams hun homeruns bij elkaar timmerden.
Wade Miley haat vliegen. De pitcher zou dan ook wel flink gebaald hebben toen de Red Sox hem in december naar de Mariners stuurden. Uitgerekend de club die in 2016 het langst van alle dertig MLB-teams in de lucht zal hangen.
Voor Joe DiMaggio leek het duel van donderdag 15 mei 1941 een nietszeggende voetnoot in zijn honkbalcarrière. Hij werd met de Yankees in eigen stadion met 13-1 vernederd door de White Sox en goed, hij sloeg de enige run binnen, maar dat was het dan wel. Een wedstrijd die hij maar snel weer moest vergeten. Dat lukte niet echt. De rest van zijn leven zou die middag in Yankee Stadium in zijn hoofd blijven echoën.
Zal Will Smith ooit Will Smith ontmoeten? Als het aan Will Smith ligt wel. Hij schreef zelfs een mooie brief aan Will Smith, maar Will Smith heeft nog niks van zich laten horen. De Will Smith van de brief is een honkballer bij de Milwaukee Brewers. De ander is de beroemde acteur en rapper.
Donald Trump krijgt publiekelijk steun van Paul O’Neill. Dat kostte de Republikeinse presidentskandidaat weinig moeite. Tijdens een speech in één van zijn golfclubs zag hij de voormalig Yankee zitten.
“Kijk dat is Paul O’Neill van de Yankees. Sta even op Paul. Hé Paul, jij komt toch uit Ohio?” Paul knikte. “Steun je mij Paul?” O’Neill riep dat hij niet voor niks in het publiek zat. “Ik hou van je Paul.” En dat was dat.
Als drie wat kneuzig uitziende mannen hun bandje The Outfield noemen heb je al snel een beeld in je hoofd. Voor je zie je jongens die in hun jeugd voor geen meter konden honkballen, met gym altijd als laatste werden gekozen en uiteindelijk in het outfield werden gezet omdat ze daar het minste kwaad konden.
Ichiro Suzuki droeg eind februari op de eerste dag van Spring Training een t-shirt met de tekst ‘Life starts at 42’. Het was een grapje, maar tegelijkertijd werkte het heel handig om zeurende journalisten van zich af te houden. Want durf als verslaggever dan nog maar eens te vragen of dit zijn laatste seizoen zal zijn.
“We zijn erg geïnteresseerd om in Londen te spelen en we werken hard om dat te bereiken.” MLB-baas Rob Manfred zei dit echt in januari en meende het nog ook. Hij wil zijn beste profs in 2017 naar een land sturen met een honkbalcompetitie van helemaal niks, waar de sport net zo populair is als schaatsen in West-Afrika en het nationale team zo matig presteert dat het op de World Ranking niet eens in de top twintig staat.
Natuurlijk zat er in de bioscoopfilm ‘Snoopy & Charlie Brown’ een scene over honkbal. En natuurlijk kreeg Charlie Brown daarbij een bal bijna tussen zijn ogen en lazerde hij van de heuvel. Dat gebeurt Charlie altijd, want de pitcher uit de comicstrip Peanuts van tekenaar Charles M. Schulz kan er echt helemaal niks van. (meer…)
Midden jaren zeventig lag zanger Murray Head op een avond onderuit gezakt op de bank naar een documentaire kijken. Het ging over Richard Nixon. De vraag was waarom stemmers ondanks duidelijk bewijs nog steeds niet wilden zien dat de president een oplichter was. (meer…)
Honkbal Op Zolder 