Sommigen vinden dat Craig Kimbrel er op de heuvel bij staat als een krab. Ik denk eerder aan een aalscholver die zijn vleugels probeert te drogen in de zon.
De closer van de Braves buigt voor iedere pitch zijn bovenlichaam naar voren, tuurt naar de catcher en spreidt zijn armen. Zijn rechteronderarm hangt daarbij slapjes. Het helpt Kimbrel bij zijn concentratie en wie weet komt hij zo extra stoer over. Maar ja, dan moeten supporters zijn gimmick niet ineens in de zeik gaan nemen.
“There’s a linedrive waaaay back in centerfield…”, galmde en kraakte op 29 september 1954 in heel Amerika een stem uit kleine radiotransistortjes. “Waaaay baaack… baaaack… it is…oh my, caaaaaught by Willie Mays!”
De verslaggever wist het op dat moment nog niet, maar hij had zojuist de ‘moeder aller vangballen’ gezien. Outfielder Willie Mays van de New York Giants had in Game One van de World Series iets ongelofelijks gedaan dat in de Amerikaanse honkbalgeschiedenis inmiddels bekend staat als ‘The Catch’.
“Vallen! Vallen!”, smeekt de commentator als Guilder Rodriguez de bal goed op zijn knuppel krijgt. “Ja de bal valt!”, roept zijn collega naast hem, terwijl het publiek opveert en juicht. “Een honkslag en zijn familie is getuige. Zijn eerste hit in de Major League.”
Als Jenrry Mejia ruzie wil moet hij vooral zo doorgaan. De closer van de Mets gooide van de week Ian Desmond uit, keek naar de National, zwiepte met zijn denkbeeldige hengel en sleepte hem binnen. Ook denkbeeldig natuurlijk. Het zag er een beetje lullig uit en daar houden honkballers niet van. Die voelen zich al snel vernederd als je te opzichtig vrolijk of rare dingen doet.
Bij 9-2 achter tegen de Rangers moest Justin Verlander toch even lachen en ook Max Scherzer had een grote smile op zijn gezicht. De Tigers zouden vast niet meer winnen, maar wat kon het schelen. Kortestop Danny Worth stond de negende inning op de heuvel en dat vonden de twee pitchers prachtig.
Geen idee waar David Ortiz en Albert Pujols het over hadden, maar gezellig was hun gesprekje wel. Het begon nadat Ortiz per ongeluk een iets te harde sliding maakte op Pujols. Geschrokken gaf de eerste honkman van de Angels Ortiz een tikkie op zijn helm. Lachend begon de Red Sox-slagman een praatje. Pujols hield ondertussen nog wel zijn ogen op het spel, maar kletste vrolijk terug. Met een brede grijns trommelde Ortiz nog even amicaal zijn handen op de rug van de Angel en gaf hem een tikkie op zijn kont.
Texanen hebben dit jaar helemaal niks aan de Astros en de Rangers. De twee clubs uit die staat bungelen hopeloos onderaan en honkballen een verloren seizoen. Er is dus eigenlijk geen enkele reden om donderdag in Houston te gaan kijken als de teams tegen elkaar spelen. Hoewel? Er is natuurlijk altijd nog Orbit…
Rapper 50 Cent zal eindelijk weer heerlijk kunnen slapen nu hij niet langer meer de grootste kneus is uit de honkbalgeschiedenis. Zijn ceremoniële openingspitch gold een tijdje als de meest sneue worp ooit, maar dit weekend ging Miss Texas daar glorieus overheen.
Voor alle Red Sox supporters vast een waarschuwing: kijk vrijdag niet naar de wedstrijd tegen de Houston Astros. Vrijwel zeker zullen de Sox kansloos verliezen. Daar kunnen ze bij de club helemaal niks aan doen, het is de schuld van Ben Affleck.
Yadier Molina spuugde een zonnebloemzaadje uit, prutte wat in zijn oor en grijnsde. Hij kon niet wachten tot de inning weer zou beginnen. De Cardinal trok lachend aan het shirt van teamgenoot Daniel Descalso en wees naar de thuisplaat. Moet je nou eens kijken wat daar ligt, leek hij te zeggen.
Honkbal Op Zolder 