To brawl or not to brawl

image

Dodgers pitcher Zack Greinke zit de komende maand aan de kant met een gebroken sleutelbeen. Die blessure liep hij vorige week op na een vechtpartijtje met Carlos Quentin van de Padres. Quentin werd kwaad omdat Greinke een bal op zijn schouder had gegooid en deed dreigend twee stappen in de richting van de heuvel. Greinke snauwde iets en Quentin stormde woedend op de pitcher af. Twee tellen later stroomden de dugouts en de bullpens leeg en duikelden de spelers over elkaar heen.

Het lijkt niet heel moeilijk te bedenken wie de schuldige is van de blessure van Greinke. Juist: Quentin. Nee hoor, zeggen verschillende honkbalcommentatoren. Volgens hen heeft Greinke’s eigen catcher AJ Ellis zitten slapen en sindsdien krijgt hij er genadeloos van langs in de social media.

Uit de beelden blijkt dat Ellis net even te laat in actie komt als Quentin versnelt richting Greinke. Pas nadat Quentin Greinke omver heeft gekegeld lukt het Ellis de slagman van de Padres met beide armen vast te pakken en tegen de grond te smijten. Te laat volgens het boek van de ongeschreven honkbalcodes van Jason Turbow. De eerste taak van een catcher bij een brawl is zijn pitcher beschermen.

Toch wordt Ellis wel heel hard aangepakt. Zijn intentie is goed volgens diezelfde codes. Het belangrijkste is dat hij bij de brawl meedoet aan de strijd en erbij is. Niks doen is pas echt een doodzonde. Oud-speler Dave Collins noemt het in het boek: “Het is als het bedriegen van je vrouw. Misschien wordt het je vergeven, maar het zal nooit worden vergeten.”

George Foster van de New York Mets kwam er in 1986 achter wat het betekent als je passief blijft. Toen een opstootje tussen Ray Knight van de Mets en Eric Davis van de Reds uitdraaide op een serieus gevecht tuimelden spelers vechtend over elkaar heen. Mets outfielder Kevin Mitchell had drie man op zijn nek. “Mensen probeerden elkaar te vermoorden. Het was een complete rotzooi”, zei Mitchell. “En dan zit daar iemand in een hoekje het allemaal te bekijken.” Diegene op de bank was Foster. Met zijn armen over elkaar zag hij zijn teamgenoten rollebollend over het gras gaan. “Ik weet wat er van mij verwacht werd, maar er waren twee redenen waarom ik niet het veld op ging. Ten eerste: je raakt zo geblesseerd. En ten tweede vind ik dat geweld helemaal niet thuishoort in het honkbal. Ik ben een gelovig man en ik neem het idee van rolmodel erg serieus. Straks vinden kinderen het nog stoer om te vechten. Ik wil helemaal niks met deze negatieve kant te maken hebben.” Ongeveer twee weken later werd Foster, die toch al slecht lag in de groep, ontslagen door de Mets.

Maar je hoeft bij een brawl er niet gelijk op los te slaan. Vredestichten mag ook. “Ik probeerde iemand uit te zoeken die ik kende, greep hem dan bij zijn shirt en vroeg dan hoe het met zijn vrouw en kinderen ging’’, vertelde voormalig honkballer Andy Van Slyke. ,”Laat de jongens die boos zijn elkaar maar verrot slaan.”

Voor relievers in de bullpen is het soms extra lastig zich te houden aan de code. Ze zitten aan de overkant van het veld en hebben meestal geen idee wat er aan de hand is. “Het is het domste van honkbalgevechten’’, vond oud speler van onder meer de White Sox Jack McDowell. “Relievers springen uit de bullpen, rennen samen naar een stapel knokkende honkballers en gaan dan met elkaar vechten. Hoe stompzinnig is het dat je samen met die gasten naar de hoop rent?”

Een brawl is ook lastig voor degenen die al in de kleedkamer zijn. “Sommige spelers die onder de douche stonden kwamen naar buiten zonder shirt en met badsandalen aan’’, volgens Ray Fosse (oud-speler Indians). Luis Tiant van de Yankees kwam een keer het veld oprennen met alleen een handdoekje aan en een sigaar tussen zijn tanden geklemd.

Vrijdag kwam er ineens verlichting voor Ellis. Op CBSSports.com maakte AJ bekend dat Greinke zijn excuses aan hem heeft aangeboden omdat hij niet gewaarschuwd had voor een mogelijke vendetta. Greinke heeft in zijn tijd bij de Royals Quentin al twee keer eerder op zijn lichaam gegooid toen die nog voor de White Sox honkbalde. “Ik weet dat ik bij de White Sox bekend sta als iemand die af en toe een slagman expres raakt. Maar dat is niet zo’’, zei Greinke. “Als AJ het had geweten was hij alerter geweest voor een mogelijk incident.’’ Ellis: “Ik hoorde van de spelers van de Padres na afloop dat dit vroeg of laat zou gaan gebeuren. Dat wist ik niet.”

Ellis zegt dat zijn geweten zuiver is. Hij heeft zich gehouden aan de code. Maar misschien had hij de gebroken sleutelbeen toch kunnen voorkomen vindt de benchcoach van de Dodgers Trey Hillman. “Ik zei tegen AJ dat ik begrijp dat hij zich schuldig voelt, maar hij werd verrast. Dat is voor hem als catcher een grote vergissing en hij moet zorgen dat dat nooit meer gebeurt.”

Tekst © honkbalopzolder
Foto © MudflapDC
(Brawl tussen Washington Nationals en Chicago Cubs, september 2012)