Mc Frankenstein?

image

Het was best grappig bedacht van sommige nieuwssites om een juichende John McCain te vergelijken met Frankenstein. Zijn vreugdedansje na een homerun van de Arizona Diamondbacks leek nou eenmaal sprekend op de klassieke Frankenstein-beweging. Met zijn handen recht vooruit, mond open, wankelde de oud-presidentskandidaat heen en weer op zijn benen.

Maar wat deze journalisten tot hun schrik even helemaal waren vergeten, was dat McCain alleen maar zo apart juicht omdat hij zijn armen niet boven zijn hoofd kan krijgen vanwege zwaar letsel aan zijn hele lichaam. Overgehouden aan dik vijf jaar gevangenschap in een strafkamp tijdens de oorlog met Vietnam, waar ze hem drie keer per week volledig in elkaar sloegen en uren achter elkaar martelden.

Vlug maakten de sites excuses en schreven ze dat op geen enkele manier de senator van Arizona belachelijk hadden willen maken.

Zelf had McCain niet eens gereageerd. Hij was zaterdag veel te blij dat zijn Diamondbacks in eigen huis de Dodgers hadden vernederd met 18-7. Eindelijk wraak. In september had hij zich kapot geërgerd aan de Dodgers omdat de spelers hun titel vierden op het veld van de Diamondbacks met een duik in hun zwembad. Boos twitterde hij ‘Stijlloze actie van een stelletje overbetaalde, onvolwassen, arrogante, verwende ettertjes!’ Met nog de hashtag er achteraan: ‘De Dodgers zijn idioten’.

Voor McCain is honkbal nou eenmaal te belangrijk om zich er niet mee te bemoeien. Zelfs bij de verkiezing van de MVP 2013 maakte hij zich druk dat een reporter van een krant uit Arizona had gestemd op Andrew McCutchen van de Pirates, in plaats van Paul Goldschmidt van de D’backs. McCutchen won de titel en verontwaardigd twitterde de senator: ‘Ongelofelijk dat er mensen zijn die niet op Arizona’s beste stemmen.’

Maar gelukkig neemt McCain zichzelf niet altijd even serieus. Een paar jaar geleden speelde hij leuk mee met de ludieke actie: ‘Let Teddy win.’ Bij de Washington Nationals racen iedere thuiswedstrijd een paar mascottes met reusachtige schuimrubberen hoofden van oud-presidenten een rondje om het veld. Jarenlang was de gimmick dat Republikein Teddy Roosevelt nooit won. Totdat een fan dit niet langer pikte en een campagne startte.

Voor de grap noemde McCain daarop de race een schande en eiste dat het Congres de boel zou onderzoeken om deze verschrikkelijke misstand recht te zetten. Hij ging zelfs met mascotte Teddy in een kamertje zitten voor een peptalk. “Ik weet dat je het slachtoffer bent van een linkse samenzwering van commie pinko libs. Maar je kunt het Teddy! Jij hebt eerder generaties geïnspireerd!” Een paar maanden later won Teddy dan eindelijk.

Zijn hele leven speelde honkbal een grote rol. Als kleine jongen was McCain idolaat van Ted Williams en hij ziet een gesigneerde bal van zijn jeugdheld als zijn meest waardevolle bezit. Ander hoogtepunt was het gooien (met pijn in zijn arm, maar tot zijn blijdschap) van de ceremoniële eerste bal in game seven van de World Series in 2001 tussen de D’backs en de Yankees.

Heel even was de senator de juichende Frankenstein van het honkbal. Maar op de site waar eerst ‘McCain-enstein’ stond, staat nu een tweet van zijn dochter Meghan. ‘Het beeld van mijn blije vader na een homerun is mijn dierbaarste filmpje ooit.’ Zo kun je het ook bekijken.

Gepubliceerd op Sport Amerika
Tekst © honkbalopzolder
Foto: Thisisbossi
(John McCain in gesprek met ‘Teddy Roosevelt’)