Nog eentje voor Scully

image

Het beste honkbalnieuws deze week kwam van Vin Scully. De legendarische 87-jarige commentator heeft besloten ook volgend jaar weer achter de microfoon te kruipen. Het slechtste honkbalnieuws van deze week kwam eveneens van Vin Scully. Hij vertelde er direct achteraan dat 2016 zijn laatste seizoen wordt.

Scully doet met zijn kalme en karakteristieke stem al 66 jaar verslag van de Dodgers. Een paar keer per wedstrijd, op momenten als het honkbal een beetje gezapig wordt kun je meestal wel een mooi verhaal van Scully verwachten. Rustig begint hij dan met ‘wist je dat…’, ‘je vraagt je waarschijnlijk af waarom…’, of ‘laat mij u eens vertellen over…’ Als één van die zinnen voorbij komt kun je gerust relaxed achterover leunen en op je gemak luisteren naar een goed verhaal.

Dit seizoen kwam hij bijvoorbeeld met een opmerkelijke anekdote over outfielder Jonny Gomes. In zijn jeugd leefde Gomes bij zijn oma en op een dag stond een er een man met een aangelijnde wolf op de stoep om wat klusjes op te knappen. Jonny wachtte tot hij alleen was met de wolf en liep er op af. Het beest sprong direct op zijn borst, klaar om hem op te vreten. “Jonny was ineens totaal relaxed. Hij wist dat het einde nabij was”, zei Scully. “De wolf dacht ‘hé, hier is geen rivaal’ en liet hem met rust. Jonny stond op en liep weg…” Scully was net uitverteld of Gomes sloeg een honkslag. “Een single voor The Wolfman.”

In 2014 overleed oud-Dodger Don Zimmer. Scully stond daar bij stil en vertelde dat Zimmer tijdens de World Series in 1953 met een door spalken vastgezet hoofd in de dug-out zat. Hij was die zomer in zijn gezicht geraakt, lag dertien dagen in coma en kon niet meer praten. Zijn teamgenoten vroegen aan de hoogste MLB-baas of Zimmer bij hen mocht zitten tijdens de Series. Dat mocht. Hoewel Zimmer nauwelijks kon bewegen, nog steeds niks kon uitbrengen was hij wel mooi op het veld.

Maar Scully had het niet alleen maar over honkbal. Hij sprak over de beroemde schrijver JD Salinger die in 1944 op D-Day de kust van Normandië bestormde. Bleek dat Salinger de eerste zes hoofdstukken van de uiteindelijke internationale bestseller ‘The catcher in the rye’ in zijn zakken had.

“Heb ik je wel eens verteld over de moeder van Matt Williams?”, begon Scully een keer. Daarna kregen we te horen dat de moeder van de Nationals-coach hulpsheriff was en had geholpen bij de arrestatie van seriemoordenaar Charles Manson.

In die 66 jaar deed Scully verslag van 25 World Series, 3 perfect games en 19 no-hitters. Een journalist van Sporting News noemde Scully de Forrest Gump van het honkbal. Zoals filmheld Gump zo ongeveer getuige was van iedere belangrijke historische gebeurtenis, zat Scully bij alle honkbalhoogtepunten. Hij was commentator bij de 715e homerun van Hank Aaron, riep dat Bill Buckner tijdens de World Series van 1986 de bal liet glippen en gilde in 1965 dat Sandy Koufax een perfect game had gegooid.

Toch miste Scully in tegenstelling tot Gump wel eens wat. “Willie Stargell sloeg 557 homeruns en één van de verste sloeg hij in Dodger Stadium. Over de tribunes, over het dak, geheel uit zicht. Had ik niet gezien, ik was op het toilet. Lekker Scully, heb je het beste gemist.”

Gepubliceerd op Sport Amerika
Tekst © honkbalopzolder
Foto: Malingering