The Boys of Summer

Gaat The Boys of Summer nou wel of niet over honkbal? Het liedje van Don Henley blijft toch altijd een beetje een twijfelgeval. Het antwoord lijkt nee. Of toch… nou ja… een beetje dan.

Als je alleen naar de tekst luistert kom je uit op ‘nee’. Het gaat over een jongen die baalt dat het uit is met zijn vriendin. Het meisje is hem inmiddels al lang weer vergeten, geniet volop van een hete zomer en gaat gezellig op stap met vakantiegangers; de Boys of Summer. De jongen hoopt intussen dat hij in de herfst zijn ex terug kan winnen, als die Boys of Summer eindelijk zijn opgesodemieterd. In geen enkele regel iets over honkbal.

Schrijver en zanger van de song Henley bevestigd dat ook in een interview uit 2019. “Nee, het gaat niet over honkbal, maar meer over het leven en hoe je naar het verleden kijkt. Ik hou van nostalgie, ik heb een zwak voor vroeger.” In hetzelfde gesprek vraagt de presentator aan Henley of hij die songtitel heeft gekozen omdat het lekker klinkt. Don zegt dan kort: “Ja en ik hou van honkbal”.

Henley doelt hiermee op de titel die hij geleend heeft van het honkbalboek The Boys of Summer, dat sportjournalist Roger Kahn in 1972 schreef. Kahn vertelt hierin over de Brooklyn Dodgers van midden jaren vijftig. Het team van Jackie Robinson dat in 1955 de World Series won. Het gaat over hoe Kahn opgroeide op een steenworp afstand van het stadion en zijn leven verbonden raakte met de club. Kahn schetst met zijn non-fictie verhaal een nostalgisch beeld van de Dodgers vlak voordat ze vertrokken naar de andere kant van Amerika. Terwijl het team in Los Angeles verder speelde, bleven de fans met een gebroken hart achter in New York.

Het boek werd een groot succes en sportliefhebbers associëren de term The Boys of Summer inmiddels direct met honkballers. Toch heeft die zin een andere oorsprong. Kahn heeft de titel namelijk zelf ook geleend. “Ik was ooit tweemaal bij een optreden van dichter Dylan Thomas. Die eerste keer was hij stomdronken en lispelde wat schuine regeltjes, maar de volgende avond las hij volkomen helder en met een schitterend ritme zijn poëzie. Ik hoorde de zin: ‘I see the boys of summer in their ruin.’” Kahn dacht meteen: dit ga ik onthouden.

Eenmaal een boek geschreven wist hij zeker wat hij op de voorkaft wilde. Alleen lag de uitgeverij dwars. In ‘hemelsnaam’, zeiden ze tegen Kahn, je weet toch dat poëzie niet verkoopt. “Anderen vonden dat de titel homoseksualiteit suggereerde”, vertelde Kahn. “Alsof dat iets slechts is.” De uitgeverij stelde ‘The Team’ voor, maar Kahn hield vol en kreeg na maanden discussiëren zijn zin.

Voor sommigen is er meer dan alleen een titel als link tussen Henley en de Dodgers van Kahn. Met een beetje fantasie kun je een parallel zien tussen het drama van de supporters uit New York en de jongen uit het liedje. De tekst gaat tenslotte over hoe vroeger alles beter was voordat hij in de steek werd gelaten. Dat is precies het sentiment dat de fans in Brooklyn overhielden. Creatief bedacht, maar Henley heeft dat verband zelf nooit gelegd of gesuggereerd.

Blijft over de vraag: gaat The Boys of Summer over honkbal? Nee. Of toch… nou ja… een beetje.

Gepubliceerd in Fastball Magazine nr 4 juni 2020
Tekst © honkbalopzolder
Foto: John
(Het standbeeld ‘The Embrace‘, dat gaat over een omhelzing tussen Jackie Robinson en Peewee Reese in 1947. Beide spelers honkbalden ook voor de Dodgers in de 1950s)